and the end...

Trudno jest rozstawac sie w gniewie.
Trudno jest zostawiac za sobą to co tak wiele znaczylo.
Trudno jest byc zrozumianym, kochanym, jesli wszystko wyrzuca sie na smietnik.
Trudno jest powiedziec zegnaj.
Trudno jest mowic prawde, gdy wszystko we mnie jest zle.
Trudno jest, gdy zycie kopie, ze wszystkich stron.

Ta muzyka w telefonie przez ostatni rok dawala mi znac, ze ktos chce mnie wysluchac, porozmawiac, po prostu uczestniczyc.
Teraz jestem nikim, nic nie znacze.
Jestem wsrod tlumu - bedac samotna.
I to juz koniec.

Nie wiem, kiedy najdejdzie dzien gdy bol ucichnie.
Nie wiem, kiedy zapomne, przestane myslec.
Nie wiem.
Blagam cie...zeslij to zapomnienie szybko.
Pozwol mi odetchnac pelna piersia, juz dzis.
Pozwol za pstryknieciem palcami, wymazac caly swiat.
Nie ran mnie juz wiecej.
Mnie juz nie ma.
Zostales Ty.



I to juz wszystko...